Categoriearchief: Algemeen

Gezicht op Zutphen

Op zijn zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze keer: gezicht op Zutphen in februari.

Eind 1976 verscheen de eerste druk van de bundel “Zeggen wat nooit iemand zei” met het gedicht “Groet uit Lochem”. In de jaren zestig en zeventig spoorde Warren geregeld naar de Achterhoek voor bezoeken aan Paul Rodenko, broer en zus Palsenbarg en Jeanne Eeckelmans. Geciteerd is de met een geringe wijziging aangepaste versie uit de “Verzamelde Gedichten” (2002).

Groet uit Lochem
Dit was een ontdekkingsreis,
spelen: hoe zou jij het zien?
‘Stad aan de horizon’ bij voorbeeld,
neem Zutphen op deze nevelige
februarimorgen, de torens, de gouden bol
weerspiegeld in de trage IJssel.
Zeg, wat is Lochem in de winter
zonder jou, al fluiten zoete goudvinken,
al staat er met grote letters
zwart op hemelsblauw boven de kerkdeur:
‘Laat ons onze onderlinge
bijeenkomste niet nalaten (Hebr. 10).’
Ik stuur je daar een prentkaart van,
je zult lachen hoop ik, maar het is
koud vanavond, eenzaam en doodstil.
Ik wou dat ik in jouw rumoerige bedje lag
en met je spelen mocht.
Ik heb je nog nooit liefste genoemd,
nu noem ik je liefste, en dat helpt even.

Oostermiddenmeerweg bij Medemblik

Op zijn zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze keer de Oostermiddenmeerweg in de Wieringermeerpolder bij Medemblik.

27 sept 1943 –  Vanmorgen reisden Hein en ik al vroeg af naar de Wieringermeer. Via Utrecht, Amsterdam, Zaandam. Overvolle treinen. (…) Vanaf Schagen gefietst. De ontvangst bij Jannetje en Piet was buitengewoon hartelijk. We gingen met Piet de velden in. De oogst was al grotendeels binnen, enkel suikerbieten en bruine bonen stonden nog op het land. In een vaart langs Piets land lag een baggermolen, al een jaar buiten dienst, te verroesten en daar zijn we boven op geklommen. Je had dan een prima uitzicht over de uitgestrekte Wieringermeerpolder. Overal kronkelde dikke witte rook omhoog van brandend aardappelloof, loodrecht, want er was geen aasje wind. Het was zoel weer.

’s Avonds naar de IJsselmeerdijk. Er vielen brandbommen aan de Oostermiddenmeerweg. Waarschijnlijk is er geen plekje meer in heel Europa waar je de oorlog een dag totaal ontlopen of vergeten kan. (…)

 

Restaurant De Swaen te Oisterwijk

Op zijn zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze keer restaurant De Swaen te Oisterwijk.

21 maart 1993 – zondag, 10.30 – (…) We zijn gaan dineren in Oisterwijk, in het fameuze restaurant van Cas Spijkers dat een van de twee Michelinsterren kwijtraakte. We arriveerden tegen halfacht, na een rondrit door de mooie omgeving van Waalwijk in de avondschemering. De Swaen is ons niet erg bevallen. Van begin tot eind vervelende fouten: champagne met lang vervlogen prik als aperitief en een fles wijn te veel op de nota. En tussendoor een glas omgooien bij het inschenken (M. redde de toestand op het nippertje), twee keer serveren van een matige salpicon van zeefruit, wijn willen bijschenken uit een fles van een ander tafeltje. Echt lekker vond ik alleen een salade met ganzenlever, gerookte zalm en kreeft. (…)

Huize ´Welgelegen´ te Schuddebeurs bij Zierikzee

Op zijn hervatte zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze keer Huize ´Welgelegen´ te Schuddebeurs bij Zierikzee.

Vijfenzeventig jaar geleden logeerde de toen 20-jarige Hans Warren vijf dagen op Schouwen-Duiveland bij Johannes Vijverberg en zijn gezin. Vijverberg (1880-1965) was hoofdonderwijzer aan de Openbare Lagere School te Noordgouwe, ornitholoog, schrijver en fotografiepionier en woonde vanaf zijn pensioen in augustus 1940 in ´Welgelegen´ te Schuddebeurs. Terug in Borssele noteert Warren op 1 juni 1942 in zijn dagboek:

¨Terug uit Schouwen, van de familie Vijverberg, van wie ik in de vijf dagen dat ik er was zoveel ben gaan houden dat ik al een kwartier heftig heb zitten snikken, uit heimwee naar het rustige ´Welgelegen´ op Schuddebeurs, de vriendelijke, zachte stemmen van de heer en mevrouw Vijverberg, de plagerijen van Anna, naar het hondje Noukje.
Wat is het hier thuis akelig, ik voel me vervreemd; vader en moeder met hun sympathieën aan de kant van de vijand. Ik wist niet dat een politiek meningsverschil een gezin zo vijandig splitsen kon, maar ik moet zwijgen, ik ben afhankelijk en zwak. Hoe kunnen mijn ouders zo verblind en oerdom zijn, maar wat ik ook beweer, ze willen het niet geloven. Ik haat hen en ik schaam me voor hen en ik voel me ziek van verlangen naar de Vijverbergjes.¨

En een jaar later op 14 juni 1943:

¨- Tweede Pinksterdag. – Na al het landwerk wilde ik er wel eens even uit, ik ben een dag naar Schouwen gegaan, naar de Vijverbergs. In de vijver naast het huis van Vijverberg kwam een jonge kwak vissen. (…) Nog even op An V.´s verjaardag geklonken en om kwart voor vier weer op de boot gestapt in Zierikzee.¨