Categoriearchief: Algemeen

De Oude Mol in Nijmegen

Op zijn zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen, graven en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze keer: boekhandel De Oude Mol (Van Broeckhuysenstraat 34 in Nijmegen).  

Uit Geheim Dagboek:
23 dec. [1983] – Een zinloze gang gisteren naar boekhandel De Oude Mol. Opgepept met hartpillen, aspirine, abdijsiroop en otrivin begaf ik me rochelend op pad. Om halfzeven waren we in Nijmegen. Nergens een taxi, we moesten het hele eind lopen. Aardige, moderne, goed gesorteerde winkel, prettige mensen, etalage met al mijn werken, prikbord met een reeks artikelen over me. Het werd hondenweer en er kwam nauwelijks iemand. Na een kwartier niet, na een uur niet, en na twee uur niet. De schaamte die je dan bevangt. Willem de Rooij bracht ons door de stortregen naar de trein, hij negeerde de flop. (…)

Zweth

Op zijn zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen, graven en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze keer: restaurant “De Zwetheul” te Zweth, ten noorden van Schiedam (thans restaurant “Aan de Zweth”.

Uit Geheim Dagboek:
21 juni [1996] – 15.15 – (…) We besloten te gaan eten in De Zwetheul, een gelegenheid langs het Schiekanaal, even voorbij Delft, Rotterdamseweg 480. De maître d’hôtel zwaaide de deur open: ‘Goedenavond meneer Warren, wat prettig dat u hier komt.’ We kregen een ware voorkeursbehandeling, met diverse bezoeken van de gastheer en de kok. Het eten was verrukkelijk, een sardine op z’n Provençaals, lauwe kreeftensalade, tarbot in Noilly-Pratt-saus, Bresse-duif met gebakken ganzenlever in portsaus. Een heerlijke meursault Les Criots en een graves Château Carbonnieux.
4 maart [1998] – 20.40 – (…) De bomen in Rijswijk loeiden met hun takken, en toen we bij De Zwetheul aankwamen, stormde het zo hard over het water dat m’n adem werd afgesneden. Het eten was heel goed, zelden zulke heerlijke kreeft gegeten, smeltend zacht, zowel in de entrée riche als in het hoofdgerecht, kreeft in marsepeinsaus. We dronken een Provençaalse wijn, Château Simone. (…)

De wensvader is verschenen!

Vrijdag 1 mei is De wensvader officieel verschenen! Het romandebuut van Eric de Rooij, één van de webmasters van de Hans Warren website, is uitgegeven door Uitgeverij kleine Uil. De wensvader kwam, vanwege corona, zonder presentatie, maar wel met festiviteiten. Zo gaf De Amsterdamse Boekhandel uitgebreid aandacht aan het boek (er zijn nog gesigneerde exemplaren leverbaar!) en was Eric ook te gast bij Live Radio Oranje, Troost tv van Paul Haenen en Dammie van Geest. Een vrij associërend gesprek over mondkapjes, fietsen door Amsterdam, wensvaderschap, tiffany-lampen en het werk van een geestelijk verzorger in de ouderenzorg: kijk hier voor het interview. “Een bevlogen man,” concludeerde Haenen aan het slot.

Het boek is overal verkrijgbaar. Bijvoorbeeld: hier en hier en hier en hier. Maar ook als e-book.

Aanvulling: Hoe De wensvader bij dichter Jos Versteegen kwam: zie weblog Tzum.

Aanvulling2: De wensvader bij de oogst van de week van Literair Nederland

Kaatje bij de Sluis – Blokzijl

Op zijn zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen, graven en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze maand restaurant “Kaatje bij de Sluis” te Blokzijl.

Uit Geheim dagboek:
23 sep. – 15.15 – (…) Om halfacht hadden we gereserveerd in Kaatje bij de Sluis, en precies op die tijd waren we ook in Blokzijl. We hadden géén grote verwachtingen. Maar na afloop waren we verrukt, en we hebben ook geen last van het eten gehad. Een palingmousse, met een delicate, veelzijdige smaak, fluwelig van substantie. Een geweldige carpaccio van haring met kaviaar. Een kreeftensoep zo geurig, romig en zalig als je hem nergens anders krijgt. Ik nam geen hoofdgerecht, maar een heerlijke, met kaviaar gevulde aardappel (f 85). Heel voorkomende bediening. Toen we vertrokken ging een van de aardige jongemannen vóór me het levensgevaarlijke wenteltrapje af, hij bracht ons tot de voordeur, keek of het nog regende om ons eventueel met de paraplu naar de auto te begeleiden. De ambiance is wat kleinburgerlijk. Ik moest lachen om de luide muziek op de wc. De eerste maal dat ik het vertrek betrad, zette ‘het’ Adagio van Albinoni in. Bij de tweede plas ‘de’ Aria op de g-snaar van Bach, allebei in horeca-uitvoering.
2 juni [1995] – 13.15 – (…) Via het gehucht Muggenbeet kwamen we in Blokzijl aan, helaas werden we teleurgesteld in onze verwachtingen over Kaatje bij de Sluis. Bij een eerder bezoek waren we enthousiast, ik heb een paar uur M. moeten paaien, hij zou er kwaad zijn weggelopen. Het tempo belachelijk traag, een vreselijk publiek van rokers.

Schelphoek

Op zijn zwerftocht door Nederland fotografeert Martin van der Kamp landschappen, graven en gebouwen die verbonden kunnen worden met het leven en werk van Hans Warren. Deze maand: de Schelphoek nabij de voormalige haven te Borssele.

Maandag 28 augustus. [1939, natuurdagboek] – Vanmiddag toen we wilden gaan zwemmen in de Schelphoek, nèt voor we het water ingingen, zei Tannetje Meulenberg aarzelend: ‘Zeg?’ Niemand hoorde het, of iedereen deed of hij het niet hoorde. Ze vroeg nog eens: ‘Zeg?’ En toen nog niemand opkeek vroeg ik maar: ‘Ja?”Betje Rottier zegt dat het mobilisatie is. ’t Is “afgegeven” door de radio.’Er ontstond een hele opwinding. (…)


11 juni. [1941, natuurdagboek] – (…) Het is nu volop zomer. Gisteren is het kleedhok van de zwemvereniging aan de Schelphoek geplaatst en direct na thuiskomst ben ik met Izak gaan zwemmen. Het water was erg koud. Ik bleek nog vrij goed in vorm.
2 juli. [1941, natuurdagboek] – (…) ’s Avonds nog gezwommen in de Schelphoek. Een boerenvrouw in de Zeeuwse klederdracht, breiend aan de waterkant, met een druk spelend en pratend kind, in de absolute stilte, onder de parelmoerige, wazige atmosfeer. Een dwergstern plonsde telkens voor hen neer in het kalme vloedwater. Zó gewoon, en toch vervulde dat tafereel me met diep geluk. Het was zo mooi, ik keek als een buitenstaander, als iemand die lang afwezig is geweest en weer thuiskomt. Ik heb vaker zulke gevoelens, maar meestal kom ik er niet toe ze op te schrijven.


Geheim Dagboek 23 aug. [1943] – Jl. zaterdag, 21 aug. is Sibylle de hele dag bij ons geweest. (…) We zijn eerst gaan zwemmen in de Schelphoek, héél ver, naar een schip dat op stroom lag te wachten, maar door de sterke ebstroom konden we er niet bij komen. Op veertig meter er vandaan moesten we terugkeren. (…)


23 aug. [1947] – Ik kom nergens toe. Vanavond lag ik in de Schelphoek. Het water duister staalblauw, de zon nog warm, de droge landwind aangenaam. Ik had thuis gebaad, had nieuwe fijne kleren aan en was tevreden zo: niet zwemmen meer, enkel luisteren naar de stemmen van spelende kinderen, spieden naar een jongen die zich uitkleedde en in een te kort hemd stond: vaste, heel hoog aangetrokken billen. (…)