Afgelopen donderdag stond er in de PZC een groot artikel over Hans Verhagen en de tentoonstelling in het Letterkundig Museum ter gelegenheid van zijn 65e verjaardag. In dat artikel was een subartikel opgenomen met de titel: “Hans over Hans”. Warren wordt daarin de eerste criticus genoemd die het talent van Verhagen heeft onderkend. (Warrens gedicht Voor een jonge dichter was geschreven voor Verhagen.) Verder worden er nog wat stukken uit de dagboeken geciteerd en wordt duidelijk gemaakt dat de waardering van Warren voor Verhagen in de loop van de jaren nogal wisselde. Verhagen beklaagt zich over Warrens opmerkingen. Over de bundel Triomfantelijke wandelingen (2000) van Verhagen was Warren aangenaam verrast. Laatste zin van het artikel: Benieuwd wat Warren, terugblikkend, van de in Eeuwige vlam verzamelde gedichten zou hebben gevonden.

Deze week schreef Mario Molegraaf een persoonlijk getinte recensie over de dichtbundel Yo! de liefde van Maria van Daalen. Hij prijst haar poëzie die hij uitbundig en uitzinnig noemt. Maar dan volgt een interessante passage. De macht van de liefde te mogen ervaren is voor slechts weinigen weggelegd. Die gelukkigen mogen rekenen op de kilte, de bemoeizucht, de afgunst, de betweterij, de wrok van de anderen. Je hebt iets wat zij nimmer zullen hebben. Bepaalde reacties op de wending in mijn leven getuigen hiervan, een donkere rand aan lichtere dagen. Ik vrees dat Maria van Daalen vergelijkbare reacties zal krijgen op de wending in haar werk. Maar ze raken ons niet, ze raken ons nooit. Wij die boven de grijsheid van het alledaagse zijn getild. Wij die de hemel op aarde kennen. Wij die kunnen roepen: Yo! de liefde.(De berichten uit de PZC kwamen tot ons dankzij Niek Oele)

Twee poëziebladen besteden in hun laatste nummer aandacht aan Warren. In Awater schrijft Tom Kellerhuis een kort en weinig diepgravend stukje over Mario Molegraaf als de muze van Hans Warren. In De Poëziekrant staat een uitgebreide en positieve bespreking van Warrens Verzamelde Gedichten door Elke Brems (zie foto).

Vandaag bezochten wij, in Rotterdam, de galerie van Kathy van der Pas en Steven van de Raadt. Vanaf 1991 kochten Warren en Molegraaf er regelmatig Afrikaanse kunst. Dat was tevens het begin van een hechte vriendschap.Kathy en Steven deden nog wel eens een beroep op Warrens grote ornithologische kennis wanneer zij een vogel op een kunstvoorwerp niet konden thuisbrengen. Deze brief, gedateerd 27 april 1995, laat zien hoe Warren op zo’n vraag reageerde.Kathy en Steven zijn al druk bezig met de voorbereidingen van de grote Warren-tentoonstelling die in de tweede helft van 2004 plaats zal vinden in de Kunsthal Rotterdam. Binnenkort op de site het hele gesprek.

Bij Uitgeverij Contact verscheen: Zonder verbeelding geen tuin: 365 gedichten over de tuin. Samensteller Paul Geerts heeft in deze bloemlezing vier gedichten van Warren opgenomen: In memorium Jac. P. Thijsse, Brief, Wachten en Herfsttijlozen. Daarnaast komen we ook twee gedichten tegen van Warren-bewonderaar Ria Zifkamp (Ik zag een roos en Nu wordt het herfst).