Petit? Le Nouveau Petit Robert, een Frans woordenboek, weegt 2 kilo en telt 2500 bladzijden. De ‘dictionnaire’ verscheen in 1993 en achterin Hans Warrens exemplaar heeft de bezitter met potlood geschreven: ‘14 sep ’93 van Brigitte Raskin gekregen’. In zijn dagboek verklaart hij zich op 24 september 1993 nader, in een prachtige notitie: ‘we kregen hem van Brigitte Raskin ten geschenke nadat M. haar vroeg hem in Brussel voor ons te kopen!’. In het door de Vlaamse schrijfster, vooral bekend door Het koekoeksjong, geschonken boek ligt een velletje met aantekeningen van Hans Warren. Nauwelijks te begrijpen aantekeningen en het is ook nauwelijks te begrijpen dat hij op basis hiervan een uitstekend artikel schreef, op 1 oktober 1993 verschenen in de PZC. Een loflied op het woordenboek, en tegelijk een loflied op ‘de springlevende Franse taal’. Hij meldt ‘urenlang’ te hebben gebladerd in de Petit Robert. Om misverstanden te voorkomen: het is geen artikel van mij maar helemaal van Hans Warren zelf. In het dagboekcahier geeft hij meer achtergronden. ‘M’n dagboek heeft de laatste tijd haast geen andere functie dan die van confident betreffende m’n lichamelijke indispositie,’ beweert hij. De auteur van het egodocument neemt enige afstand van zichzelf, schakelt van de ik-vorm over op de hij-vorm: ‘Hier zit een man die zijn vonnis niet aandurft (…) Hij speelt verstoppertje’. Verderop vertelt hij: ‘Ik heb M. beloofd een artikel over de Nouveau Petit Robert te schrijven om hem een beetje te ontlasten’. Hij gaat weer eens in op het probleem van de onder zijn naam door mij gefabriceerde recensies en peilt zichzelf: ‘Ik ben zo dankbaar, zo dankbaar’. Niet alleen voor de niet zo petit Robert, maar voor alles: ‘Waar heb ik het aan te danken dat ik zo’n rijk leven heb mogen leiden?’

MARIO MOLEGRAAF