Deze week in HP/De Tijd een uitgebreid gesprek van Tom Kellerhuis met Mario Molegraaf. De kop boven het artikel: Een intieme ontluistering. In het interview, dat plaatsvond twee dagen voor de presentatie van Geheim Dagboek 2001, vertelt Mario hoe groot de schok was die hij kreeg bij het lezen van het dagboek:”Ik was helemaal vezoend met mijn rol. Al die toestanden van het afgelopen jaar waren bij mij eigenlijk allemaal al weggepoetst, totdat ik dit dagboek onder ogen kreeg”.Maar het dagboek moest worden uitgegeven:”Ik zie dit toch als de culminatie van zijn hele dagboekonderneming. Hier moest het allemaal op uitlopen. […] Die nietsontziende eerlijkheid komt hier op de meest gruwelijke manier tot zijn recht”.Ook vertelt Mario over leven, en liefde, na de dood van Hans.Werk is er genoeg: in het artikel bevestigt uitgever Plien van Albada dat alle dagboeken (over de periode 1984-2001) zullen worden uitgegeven. “Goed voor nog zo’n zes dikke delen”.26 oktoberSinds gisteren liggen in de boekhandel Geheim Dagboek 2001 en Verzamelde Gedichten.De Verzamelde Gedichten, 884 bladzijden dik, heeft een donkergroen omslag met (op de rug en op de voorkant) de laatste strofe van het gedicht Alweer Geknield. In november is dit ons gedicht van de maand. Het boek heeft een register op titel en beginregel.De foto op het omslag van Geheim Dagboek is van Vincent Mentzel (gemaakt op 18 juli 2001, zie Dagboek) en verscheen eerder in NRC Handelsblad. In het katern Letter & Geest van dagblad Trouw staat vandaag een kort signalement van het boek: “een schaamteloos, maar […] daardoor juist groots portret van een aftakelend schrijver en zijn trouwe minnaar en verzorger”.In de Provinciale Zeeuwse Courant van vandaag schrijft Brigitte Raskin over Geheim Dagboek 2001 en Andreas Oosthoek over de Verzamelde Gedichten.22 oktoberIn De Volkskrant schrijft Cornald Maas, in zijn rubriek “Maas en Mensen”, vandaag over de boekpresentatie van afgelopen zondag. En er is een foto van de toespraak van Connie Palmen die het boek aan Mario (rechts op de foto) zou aanbieden. Links zit Plien van Albada, van de uitgeverij. (Foto: Kick Smeets)

22 oktober 2002. De Standaard. Bespreking door Brigitte Raskin.
22 oktober 2002 de Volkskrant. Maas en Mensen. Cornald Maas over de boekpresentatie.
25 oktober 2002. de Volkskrant. GD2001 genoemd in column over dood in de letteren.
26 oktober 2002. Provinciale Zeeuwse Courant. Bespreking door Brigitte Raskin
31 oktober 2002. De Limburger. Bespreking door Adri Gorissen.
6 november 2002. Reformatorisch Dagblad. Column Willy Wouters-Maljaars.
29 november 2002. Algemeen Dagblad. Bespreking door Jan Robbemond.
30 november 2002. de Volkskrant. GD2001 genoemd in restaurantrecensie Marc van Dinther.
30 november 2002. NRC Handelsblad. Paul Schnabel over “succesvol ouder worden”.
30 november 2002. NRC Handelsblad. Joep Habets over eetrecencies in
Lekker.
20 december 2002. NRC Handelsblad. Bespreking door Kasper Jansen.
december 2002. Gay Krant. Bespreking door Gooitsen Eenling.
januari 2003. Pink. Bespreking door Vincent Hunink.
2 januari 2003. HP/De Tijd. De Max Pam Award.
9 januari 2003. Trouw. Column Bert Keizer.
10 januari 2003. Het Parool. Column Theodor Holman.
16 januari 2003. De Groene Amsterdammer. Bespreking door Liesbeth Koenen.
maart 2003. Vroom & Vrolijk. Bespreking door Ben de Boer.
april 2003. De Gids. Joost Zwagerman over “stront in de literatuur”.
juni 2003. Ons Erfdeel. Bespreking door Vincent Hunink.

Vandaag heeft Connie Palmen het eerste exemplaar van Geheim Dagboek 2001 aangeboden aan Mario Molegraaf. De gebeurtenis vond plaats ten huize van Uitgeverij Bert Bakker/Prometheus aan de Herengracht te Amsterdam. We kwamen daar iets na vijven aan. Voor het raam stonden de twee nieuwe uitgaven: naast het Geheim Dagboek ook de Verzamelde Gedichten. Aanwezig waren onder andere Rosita Steenbeek, Brigitte Raskin, Tom Lanoye, Hafid Bouazza, Bas Heijne, Hans van Mierlo, Ria en Ton Zifkamp, buren en vrienden. En wij dus. Grote schalen met hapjes gingen rond.Om half 6 nam Plien van Albada, uitgever, het woord. Normaal houdt ze het kort, maar deze bijeenkomst was ook voor haar speciaal. Connie Palmen roemde het schrijversschap van Hans Warren; haar toespraak draaide rond het begrip Genade. Mario luisterde ontroerd toe en zocht een paar keer steun bij Plien van Albada. Daarna hield hij zelf een verhaal, waarin hij vertelde hoe geschokt hij was toen hij voor het eerst het dagboek las. Toch vond hij het belangrijk dat dit deel, Warrens “testament”, zo snel mogelijk werd uitgegeven. Mario’s toespraak was aangrijpend. Iedereen was er stil van, tot Palmen de stilte doorbrak met haar karakteristieke stemgeluid: Biertje!