In het maanblad Onze Taal publiceert Guus Middag regelmatig een aflevering van zijn Woordenboek van de poëzie. In het februari/maart-nummer houdt hij zich bezig met de woorden toekomstzeer en uitwee. Dat laatste woord komt alleen in de poëzie van Warren voor, en wel in de gedichten Jetayu en Sylvaan (‘in je zwarte ogen/ broeide een pijn naar verten/een uitwee’).Middag beschouwt het woord als het Nederlandse equivalent van het Duitse Fernweh en neemt de volgende beschrijving op in zijn Woordenboek van de poëzie:Uitwee, verlangen naar verre landen, een ‘pijn naar verten’, vaak broeiend van aard, te zien in zwarte ogen o.a., inzonderheid in die van zekere mysterieuze polderjongens die zich vroeger op mooie zomeravonden voor enig zilvergeld aanboden aan belangstellenden, voorzover althans vanuit de verte door de dichter Hans Warren (‘Ik heb je menige zomeravond/ bespied door een veldkijker’) viel waar te nemen.

UTRECHT (ANP) – De 23e editie van de Nacht van de poëzie, georganiseerd door muziekcentrum Vredenburg, was zaterdagavond traditiegetrouw uitverkocht. Twintig dichters lazen van acht uur ’s avonds tot vroeg in de ochtend voor uit eigen werk. De Utrechtse schrijver en dichter Mark Boog beet het spits af. Boog kreeg voor zijn debuutbundel ‘Alsof er iets gebeurt’ de C. Buddingh’-prijs. Later lazen onder andere Erik Spinoy, Marion Bloem, Huub Oosterhuis, Rutger Kopland en Martin Bril voor uit eigen werk. Anderen declameerden werk van overleden kunstenaars: Ida De Ridder las Willem Elsschot, Remco Campert tekende voor Lucebert en Mario Molegraaf las uit werk van zijn eind 2001 overleden partner Hans Warren.

Het gedicht van de maand april is gekozen door Nelleke Maljaars. Zij koos voor Niet opbranden uit de bundel Zeggen wat nooit iemand zei (1976).

Alex Verburg wees ons op het laatste nummer van Vroom & Vrolijk, “een driemaandelijks tijdschrift voor vrouwen en mannen over homseksualiteit en geloof”. Daarin bespreekt Ben de Boer Geheim Dagboek 2001. Zo is het leven dus en zo loopt het af. Zelfs met een vriend die ongeveer 40 jaar jonger is. Ze kunnen het beide maar niet geloven: dat je reutelend en piepend en rochelend het bestaan verlaat. Iedere bladzijde getuigt ervan en zo nu en dan hoop je daarom ook vurig op een mooie en perfecte dag. Een dag waarop Mario en Hans elkaar vinden en elkaar begrijpen en zich verzoenen met hun lot.Helaas. Die dag komt er niet. Wel zijn er momenten van troost. (…) Warrens troost ligt elders. In alle mooie spullen die ze beiden in de loop van de tijd verzameld hebben. Kostbare materie biedt bescherming als lichaam en geest het af laten weten. Voor religieuze zoekers en spirituele professionals ook al niet direkt een antwoord waar ze op zitten te wachten. Des te meer reden om het laatste jaar Geheim Dagboek maar eens te lezen?

MIDDELBURG – De gemeente Middelburg trekt 14.000 euro uit om de nalatenschap van Hans Warren te laten ordenen. Warren, die eind 2001 overleed, heeft een groot aantal manuscripten, brieven, tekeningen en dagboeken nagelaten. Zijn partner Mario Molegraaf heeft de complete nalatenschap geschonken aan de Zeeuwse Bibliotheek in Middelburg. In totaal is voor de ontsluiting en conservering van de collectie 94.000 euro nodig. Molegraaf heeft aangeboden om het werk te verrichten. De provincie en de bibliotheek betalen ook een deel van het benodigde bedrag. “Het is een aanwinst voor de Zeeuwse bibliotheek om zo’n collectie te hebben,” zegt wethouder A. van ’t Westeinde. “De collectie is nu absoluut niet toegankelijk.” De nalatenschap van de schrijver en PZC-criticus bestaat uit zowel gepubliceerde als ongepublceerde manuscripten, drukproeven, contracten met uitgevers, natuurdagboeken van de Kaloot en de Piet, vogeltekeningen en duizenden brieven.