Het gedicht ‘Orpheus’ van Warren speelt een belangrijke rol in de voorstelling ‘Orfeo’ die Jeroen Willems en slagwerkgroep Track op dit moment spelen (in januari en februari nog enkele data in Den Haag en Haarlem). In ‘Orfeo’ worden verschillende interpretaties van de mythe over Orpheus en Eurydice gecombineerd – waaronder dus die van Warren. De uitvoering vorige week in de Amsterdamse Stadsschouwburg – inclusief een op het toneel bereide Italiaanse maaltijd – werd op verschillend plekken lovend besproken.

Warren publiceerde zijn gedicht ‘Orpheus’, als deel van een ‘In memoriam A. Roland Holst’, in 1978 in de bundel Een otter in Americain. (Die bundel werd als De vondst in het wrak opgenomen in de Verzamelde Gedichten).

Orpheus

Wij, die het zingen verleerd zijn
– zelfs de lier verklonk, de klacht
echoot slechts bij harpen –
wij spreken, stamelend
tegen de wind aan zee, of onder
het ruisen van de bomen, steeds
van hetzelfde, een paradijs,
gedroomd, verloren? en daarin
die ene, te mooi en te volmaakt,
even gezien, gekust
voorgoed verspeeld.

Zoals we op 9 december berichtten, las Jos Versteegen tijdens De Langste Dag van de DBNL gedichten van Warren. Dit zijn de gedichten die hij voor deze gelegenheid koos:

Kaváfis (‘In de spiegel week een deur open’)
Voor een jonge dichter (‘Aardige brieven…’)
Een december negentien twee en zeventig (‘Je sprong langs me, naakt’)
Emancipatie (‘Uit het gehucht van zeven huizen en een varkenshok’)
Opstaan (‘Af en toe licht ik het laken op’)
Vooraf (‘High en dronken…’)
Kaute (‘Krijg ik je jasje?’)
Amarante (‘Alles mag ook wel eens berusten op schijn en bedrog’)
Winter (‘Sneeuw dwarrelt neer’)

Op 28 december jl verscheen bij de PZC de bijlage ‘U en uw boekenkast’. Daarin deze foto van de boekenkast van dichteres Neeltje Zoetje Jobse uit Biggekerke. Volgens het onderschrift: een bijna honderd jaar oude kast met het (bijna) complete werk van Hans Warren.

Eerder publiceerden wij deze herinnering aan Hans Warren, van Monika Schipper-Jacobi uit Borssele:

(…) Wij vroegen aan hem, als hij nu onmiddellijk in een dier veranderd zou worden, welk hij zou kiezen. Hij was erg verbaasd over die vraag, wilde daar nog even over nadenken maar tegen het einde van de les kreeg hij ineens een overtuigde ingeving. Een oester!! ja dat was het helemaal voor hem… lekker hangen in het water, alles door zich heen laten stromen en de lekkerste hapjes eruit pakken.

Ria Zifkamp mailde ons met een opvallend vergelijkbare uitspraak van Woody Allen in Trouw van afgelopen jaar.

Als ik opnieuw zou worden geboren? Dan zou ik willen terugkeren als een oester. Geen problemen. Je hangt een beetje achterover. En je hebt een schelp die je over je heen trekt als je daar zin in hebt.

Op vrijdag 24 december overleed Frans de Munck (88), de zwarte panter, voormalig doelman van het Nederlands elftal. De Munck, die werd geboren in Goes, was één van de ‘beroemde mannen’ van Maria de Roo, Sibylle. ‘Het gekke is dat die vrouw altijd beroemde mannen heeft gehad zonder dat ze wist dat het zou gebeuren’, aldus Jan Wolkers in De Volkskrant op 14 oktober 2000.